Halo, halo Troche sie nie odzywalismy, ale nadrabiamy zaleglosci. Ale moze po kolei:

Wczorajszy dzien byl baardzo dlugi, bo dla nas zaczal sie przed 3cia nad ranem, w zwiazku z wczesnym wyjazdem na lotnisko w Stambule. Stracana godzinke snu przedrzemalismy jeszcze na lotnisku, by w koncu wsiasc do samolotu to Tel Avivu. Lot bez problemowy Gorzej na lotnisku… pani na lotnisku dlugo wypytywala po co my w ogole przyjezdzamy do Izraela, co chcemy zobaczyc, czy mamy rezerwacje i co w ogole robimy w Polsce. W koncu, gdy juz powatpiewalismy czy chcemy nas wpusci, wbila pieczatki no i jestesmy. Z milych rzeczy, ktore nas tu przywitaly bylo slonce i temperatura powyzej 20C.

Tak sie szczesliwie zlozylo, ze na lotnisku pomogl nam przygodnie spotkany Zyd (z Dani), wyjasnil nam wszystko co i gdzie i pomogl kupic bilety i znalezc autobus do Jerozolimy. Rozwiazanie bylo optymalne, bo nie musielismy nie potrzebnie jechac do Tel Avivu, ktory jest w przeciwna strone.

I tak od wczoraj zwiedzamy Jerozolime, choc standardowo nasza przygode z miastem zaczelismy od szukania noclegu. Okazalo sie, ze sporo miejsc jest zajetych, a te ktore zostaly wcale nie sa tak tanie. Generalnie jest tu drozej niz w Polsce czy Turcji. Po godzinach lazenia po miescie z plecakami od hosteluy do hostelu znalezlismy nocleg w … Domu Polskim prowadzonym przez siostry, bodajze Elzbietanki. Greg wynegocjowal cene, ktorej chyba jeszcze zaden polski pielgrzym tutaj nie dostal. Noclegi w dormitoriach u Arabow byly moze troche tansze, ale stosunek jakosci do ceny wypada stanowczo na korzysc naszych siostrzyczek (i przynajmniej mozna porozmawiac po polsku). A tak przy okazji to hostel jednego Araba, do ktorego zajrzelismy bije na glowe wszystkie dziury jakie dotychczas zdarzylo mi sie widziec na oczy – nawet jakby mi doplacil to bym u niego nie zostal

No dobra, czas troche o miescie. Zwiedzamy je od 1,5 dnia i ciagle robi na nas wrazenie. Jest to nagromadzenie najwiekszej ilosci wyznan ma metr kwadratowy. Obok siebie zyja tu Zydzi, muzulmanie, i przerozni chrzescijanie (nie tylko katolicy). To robi wrazenie! My zwiedzanie zaczelismy od Via Dolorosa czyli drogi krzyzowej, ktora konczy sie w Bazylice Grobu Swietego. To w zasadzie zajelo nam koncowke wczorajszego dnia, po czym nakarmieni przez siostry resztkami po kolacji (bigos )padlismy do spania.

Dzisiaj byl ciag dalszy, zaczelismy od Gory Oliwnej (ogrojec, grob Matki Boskiej, miejscie wniebowstapienie Jezusa)… eh, tutaj kazde miejsce jest zwiazane z jakims fragementem Ewangelli, ktora, gdyby nie brak praktycznych informacji, moglaby konkurowac z Lonely Planet Z gory, ktora jako jedno z niewielu miejsc ktore odwiedzamy lezy poza murami starego miasta, podziwialismy widok na stara Jerozolime.

Po nawiedzeniu wikeszosci miejsc swietych dla chrzescijan, zaczelismy odwiedzac miejsca zwiazane z innymi religiami. Tj. sciane placzu czyli pozostalosc po jedynej na siwecie swiatyni zydowskiej, a potem kopule skaly i meczet al aksa (miejsca swiete dla muzulmanow, skad mahomet “odlecial” do nieba). Dodam ze oba miejsca sa praktycznie obok siebie, a w zasadzie na sobie, bo meczet (do ktorego nas nie wpuscili jako niewiernych) stoi wlasnie na miejscu swityni z czasow krola Dawida.

Na koniec dodam jeszcze, ze w Izrealu uderza ponadto wszechobecna bron (oczywiscie w rekach zydowskich). Na kazdym kroku stoja uzbrojeni po zeby zolnieze, a i nie jeden cywil chowa za pazuka jakas giwerke.

Zreszta oto i zdjecia, zacznijmy od codziennego widoku broni:

A tu reszta zdjec:

Jedna prosba na koniec, zapomnialem waszych adresow pocztowych ze soba, wiec jak ktos chce kartke, to prosimy o smska z adresem

Ten wpis został opublikowany w Wed, 30 Apr 2008 r. o godzinie 20:39 czasu lokalnego i został umieszczony w kategorii Izrael. Możesz śledzić komentarze do tego wpisu subskrybując feed RSS. Możesz dodać komentarz lub odwołać się do tego wpisu na własnej stronie.